گردوم ناراحته و کاری از دستم برنمیاد. خدایا حال گردومو خوب کن.

فقط "شاهد" بودن.

اگر آدم بتونه اتفاقاتی که میوفتن رو فقط شاهد باشه. یعنی بدون غرش احساسات، انگار که روی یه تیکه ابر نشسته و همه چیز رو از بالا میبینه. اتفاقا و آدما خیلی کوچیکن. کوچیک و بی اهمیت. فقط شاهد بودن سخته. اما اون موقع که ادم بالاخره بتونه انجامش بده چه ارامشی میاد سراغش

به خدا حوصله خودمم ندارم. افسردگی این روزا غریب نیست